verhelderen - verbinden - verdergaan

"We maken nooit ruzie." Dat hoor ik sommige stellen zeggen. Ik vraag af of het wel waar is en áls het zo is, of dat wel goed is. Ruziemaken en goedmaken (en sorry zeggen) horen erbij in een relatie. Leuk? Niet altijd. Nodig? Ja

Jij voelt je niet steeds thuis in je eigen huis als zijn kinderen er zijn. Je geliefde begrijpt het niet. Zijn kinderen zijn toch aardig tegen je? Hij weet soms niet meer wat hij moet doen. Zeg het maar! 

Ruzie is oké, zolang het ons vooruit helpt. We blijven echter te vaak steken in ons eigen gelijk en klampen ons vast aan onze standpunten. Stel je voor dat we dat eens anders aanpakken.

Elkaar liefdevol kussen als je de deur uitstapt en wanneer je weer thuiskomt. Herinner je die kleine gebaren nog die aan het begin van jullie relatie zo vanzelfsprekend waren?

En zo is het. Je bent niet verliefd geworden op je partner omdat hij kinderen had, maar ondanks dat hij kinderen had. De liefde was sterk. Deze zin kwam ik tegen in een artikel van Mary Keller* over stiefmoeders en houden van de kinderen van hun geliefde.

Ken je je fysieke grens? Je reikt je arm uit om iets van een hoge kast te halen. Kun je er niet bij? Dan geeft je lichaam het signaal dat er een grens is. Dat is behoorlijk duidelijk.