verhelderen - verbinden - verdergaan

Hoe kan dat toch samengaan? Je bent verliefd en je houd veel van je partner. Tegelijk is er de knagende onrust en soms zelfs verdriet, nu hij niet alleen is, maar kinderen heeft uit een eerdere relatie. Hoe kun je ooit voluit gelukkig zijn?

Mijn boek Onvolmaakt gelukkig
Na mijn eerste boek Stiefmanagement in 2013, verscheen zeer onlangs mijn boek Onvolmaakt gelukkig.

Het boek ontstond uit een persoonlijke aanleiding, namelijk mijn gezondheidsissues van enkele jaren geleden. Ik moest van veel afscheid nemen. Ik deed het nodige innerlijk werk, gevoed door wat ik al eerder had geleerd en verrijkt met nieuwe perspectieven. Deze inzichten gebruikte ik in coaching en blogs en wat ik zelf leerde, bleek waardevol voor anderen. Dat werd de inspiratie voor dit boek.  

Elk mens kan soms door ingrijpende gebeurtenissen uit balans raken en op zoek zijn naar houvast. Ingrijpende gebeurtenissen zijn niet alleen overlijden, een echtscheiding of een chronische ziekte. Ook verlies van een baan hoort erbij.

En voor mij mag ‘stief’ ook in dat rijtje. Vrouwen die verliefd worden op een man die al kinderen heeft, ervaren in meer of mindere mate pijn om het verlies van perspectief. Je begint niet samen op dezelfde manier.  

In het boek onderzoek ik wat geluk is en wat een vervuld leven. Verder beschrijf ik: 'bronnen van kracht' en 'levensvaardigheden'; 
Een 'bron van kracht' is een een grondhouding die je houvast geeft; levensvaardigheden zijn ontwikkelde bekwaamheden om met de grote thema’s van het leven om te gaan. 

Er is ook ruimte gemaakt voor interviews met deskundigen en ervaringsverhalen, waaronder mijn eigen verhaal. 

Geluk

Ik heb bronnen onderzocht uit de literatuur, de filosofie, wetenschap en religie. Wat blijkt: geluk is niet de afwezigheid van moeilijke dingen in je leven. Ook krijgen wat je hebben wilt, valt niet onder geluk. Eigenlijk komt het erop neer dat het gaat om geluk als levensvoldoening. Dat is: hoe tevreden ben je met je leven, waarbij een weging plaatsvindt van mooie en moeilijke momenten. De vraag is voor ieder: 'Is mijn leven voor mij zinvol en van waarde'? 

Mijn eigen uitgangspunt is: als we accepteren dat in het leven zon en schaduw elkaar afwisselen, kunnen we op een andere manier omgaan met tegenslagen en levensvreugde ervaren. 

De rode draad

De 'bronnen van kracht' die ik beschrijf zijn: zelfcompassie (in het hoofdstuk 'Vriendschap met jezelf'), de stoïcijnse levensfilosofie van Epictetus en ACT (de Acceptance en Commitment Therapy). 

Alle drie 'bronnen van kracht' gaan uit van het gegeven dat het leven ons soms voor lastige uitdagingen stelt. Hoe kunnen we hiermee op een goede manier omgaan en ondanks alles levensvreugde ervaren? 

Als je met een andere blik naar tegenslagen kijkt, komt er ruimte: naast de pijn, die er is en gevoeld mag worden, kun je leren om er op een nieuwe manier mee om te gaan.  

(Zelf)compassie is het vermogen om aanwezig te zijn en open te staan voor pijn en lijden, zowel van onszelf als van anderen. Zelfcompassie leert ons hoe we net zo zorgzaam voor onszelf kunnen zijn als voor onze beste vrienden.

Epictetus leert ons dat niet de dingen die gebeuren ons verontrusten, maar onze reactie erop. Het stoïcijnse gedachtegoed heeft niets te maken met lijdzaamheid en onverschilligheid. Het doel is gelukkiger en rustiger leven. Een belangrijk uitgangspunt is onderscheid maken tussen wat wel en wat niet binnen onze beïnvloedingsfeer ligt. Je druk maken over dingen die je niet kunt beïnvloeden leidt niet tot een gelukkig leven. 

ACT leert ons ander gedrag te vertonen, zodat we flexibler kunnen omgaan met obstakels en blijven investeren in dingen die we echt belangrijk vinden.

Stief en dan?

Bijna geen enkele stiefmoeder ontkomt eraan: wennen aan kinderen van een ander in je leven. Keuzes in je leven worden voor een deel door hen bepaald, al is het maar omdat je geliefde voor hen zorgt. Zijn kinderen hebben ruimte nodig in je leven. Dat gaat niet vanzelf.  Daar vrede mee kunnen hebben vraagt innerlijk werk; daar kunnen we maar beter eerlijk over zijn. Rouw en acceptatie maken er onderdeel vanuit. Over acceptatie schreef ik al uitgebreid in de vorige 'stiefinspiratie'. Die kun je hier nog nalezen: https://www.stiefmanagement.nl/bronnen-van-kracht/leven-met-zijn-kinderen-vertrouwen-en-acceptatie-bieden-ruimte/ 

Rouw is niet alleen aan de orde als het gaat om overlijden. Verlies van toekomstperspectief zoals bijvoorbeeld bij ongewenste kinderloosheid vraagt ook om rouw. Elke verlies en afscheid vraagt om rouw. Een samengesteld gezin is voor een deel ontstaan vanuit rouw. Vader die niet meer samen is met de moeder van de kinderen, de kinderen die niet meer opgroeien met beide ouders in huis; en ook stiefmoeder die meestal afscheid moet nemen van een ander toekomstbeeld: ik ken geen vrouw die als droom had om stiefmoeder te worden. Stilstaan bij het verdriet, afscheidnemen en vandaaruit verder gaan en nieuwe bewuste keuzes maken, dat hoort bij rouwarbeid en kan leiden tot een nieuw begin.

Gebroken en geheeld

De vaas op de omslag van het boek is van Bouke de Vries. Deze kunstenaar transformeert scherven tot nieuwe kunstwerken. Deze vaas hoort tot de collectie 'Memory Vessels'. Het thema is ‘gebroken en geheeld’: de oorspronkelijke vorm is in glas nagemaakt, de scherven zijn nog zichtbaar. Ik ben erg dankbaar dat ik dit beeld mocht gebruiken.

Gebroken en geheeld, of zoals ik het noem: Onvolmaakt gelukkig.
Levensvoldoening als totaal van zon- en schaduwmomenten in ons leven. 
Ook met met mijn leven dat anders verliep dan ik had gedacht, ook in mijn rol als stiefmoeder. 
Dat gun ik jou ook, lieve stiefmoeder, in elk aspect van je leven.

Geïnspireerd geraakt?

Natuurlijk kun je het boek kopen in de boekhandel of via onderstaande QR-code rechtstreeks bestellen bij de uitgever, de verzending is dan gratis.