Waarom je liefde en aandacht niet moet verwarren
"Als de kinderen er zijn, is hij alleen nog maar vader”.
Een uitspraak die ik vaak hoor van stiefmoeders.
Ze hebben een fijne, harmonieuze en liefdevolle relatie als zijn kinderen er niet zijn.
Zodra de kids voet over de drempel zetten, lijkt hun geliefde verdwenen en komt papa tevoorschijn.

En laten we eerlijk zijn. Dat is heel begrijpelijk.
Vader heeft zijn kinderen een paar dagen/een week/bijna twee weken niet gezien, afhankelijk van de omgangsregeling. Het allerliefste had hij zijn kinderen altijd bij zich.
Heerlijk dat ze er zijn!
 
Als ik de verhalen hoor, kan ik me goed voorstellen dat stiefmoeder baalt.
Vader is dan nauwelijks toegankelijk voor stiefmoeder, ze doen die dagen niets meer samen, hij haalt haar bijna niet aan en is er alleen voor de kinderen. En kinderen hebben dat heel goed door en maken er gebruik van. Dat helpt meestal niet in de relatie tussen stiefmoeder en zijn kinderen. De kinderen hebben het gevoel dat zij echt het belangrijkste zijn voor papa. En stiefmoeder? De kans bestaat dat ze de kinderen gaat ervaren als stoorzender en dat ze nog meer gaat opzien tegen hun komst.
 
Vaak is de werkelijkheid echter veel genuanceerder. Onlangs kwam in een aantal gesprekken met stiefmoeders dit onderwerp weer langs. Er kwam een mooi inzicht bovendrijven. Stiefmoeders verwarren soms liefde en aandacht met elkaar. Een van de stiefmoeders formuleerde dat heel krachtig: “ik wil ook veel aandacht als de kinderen er zijn”. Aandacht of liefde? En natuurlijk bleek het liefde te zijn. Als je onzeker bent: over je rol, jullie relatie, je relatie met zijn kinderen, kan aandacht van je geliefde geruststellend zijn. “We horen nog bij elkaar, we houden van elkaar”. En wat kun je dan bloedonzeker worden als je geliefde weinig aandacht voor je heeft als de kinderen er zijn. 
 
Liefde is eindeloos, het vermenigvuldigt zich en hoeft niet te worden gedeeld. Aandacht wel, aandacht is er niet oneindig. En ja, die aandacht moet gedeeld en mag juist ook gedeeld met de kinderen. Natuurlijk de kinderen en vader hebben elkaar een tijdje niet gezien, dus dat vader wat meer aandacht heeft voor de kinderen begrijpt stiefmoeder ook wel. Tenzij zij aandacht dus verwart met liefde en bang is geen liefde meer te ontvangen.
 
Herken je dit onderscheid? En als de kinderen er zijn, waaraan merk je dan dat je geliefde van je houdt? Maak hier voor jezelf eens een klein observatie-taakje van. Elk (klein) gebaar van liefde noteer je, juist in de dagen dat de kinderen er zijn. Een woord, een blik, iets dat hij voor je doet, een lach, alles waar je liefde in voelt. En je zult de lijst zien groeien. 
 
En vaders? Hebben zij ook wat te leren? Let op of je nog voldoende aanwezig kunt zijn bij je geliefde. Je kunt haar niet alle aandacht geven die zij wellicht wil. Maar liefde is er genoeg. Toon haar die, juist ook als je kinderen er zijn. En je kinderen hebben niet alle aandacht nodig. Het is goed als ze leren dat jij ook tijd vrijmaakt voor je geliefde. Voor hen een voorbeeld voor later. Maak dus ook tijd voor jezelf en voor jullie samen, ook als de kinderen er zijn. Een wandeling, ergens iets drinken (als dat weer kan), samen hardlopen, een film kijken……
 
Laten we liefde niet verwarren met aandacht.
En liefde heeft ook regelmatig aandacht nodig.
Dan is liefde besmettelijk.
 
 
 





Je ontvangt zo dadelijk het eerste hoofdstuk
en je ontvangt voortaan tweewekelijks Stiefmanagement tips.

Vanzelfsprekend ga ik vertrouwelijk om met je gegevens. Die worden nooit doorgegeven aan derden.

foto Marike Smilde

SOCIAL MEDIA
LinkedIn
Facebook