Stiefouderdag?!
Ja, die bestaat.
Wist je dat?
Dit jaar op zondag 14 oktober.

Stichting Nieuw gezin heeft deze dag in 2013 ingesteld.
Stiefouderdag is de tweede zondag in oktober.
Het doel is volgens de website van Nieuw gezin: bewustwording, erkenning, integriteit en respect voor alle betrokkenen en een dag van steun. 
Zeker geen cadeaudag en geen feestdag, het gaat om bewustwording.

Wat vind ik van stiefouderdag?
Beroepsmatig en persoonlijk?

Ik vind het heel goed dat er een dag is waarop we stilstaan bij stiefouders.
En de belangrijke rol die ze te vervullen hebben in het leven van veel kinderen.
Als deze dag ook aanleiding is om meer bekendheid te creëren voor stiefouderschap, juich ik dat van harte toe.
Steun en respect aan alle betrokkenen, inclusief de ex- partner is wat mij betreft niet beperkt tot een dag.
Voor mij is dat iets dat het hele jaar door belangrijk is en zo probeer ik ook te leven.

En dan krijg ik het lastig.
Stiefouderdag is geen feestdag en het gaat niet om cadeaus.
Als je een dergelijke dag stiefouderdag noemt, ligt de vergelijking met vader- en moederdag op de loer.
Dat zijn wel feestdagen en daar gaat het wel om cadeaus.
Het is zelfs ontstaan vanuit een commercieel idee.
Dat wringt voor mij.

Ik wil graag een diepe buiging maken voor alle stiefouders.
Die de guts hebben om kinderen van een ander in hun leven en huis toe te laten.
Die zich regelmatig moeten inhouden om niet in woede uit te barsten.
Die accepteren dat geven en nemen niet in evenwicht is.
Die een deel van de verzorging op zich nemen en vaak zijn dat stiefmoeders.
Die zich soms tweederangs behandeld voelen.
Die door de buitenwereld niet steeds als volwaardig worden beschouwd.
Die kinderen meegeven wat hun eigen ouders hun misschien niet geven.
Die moeten leren omgaan met het gevoel betrokken buitenstaander te zijn.
Die moeten omgaan met verschillende gevoelens voor hun kind en hun stiefkind en hen toch gelijk behandelen.

En die dat doen.
Met vallen en opstaan.
Die krachten in zichzelf ontdekken.
Die van waarde zijn in het leven van hun stiefkinderen.
Die samen met hun partner kunnen voorleven hoe een liefdevolle relatie eruit ziet.
Die weten dat de reis niet steeds gemakkelijk is.
En toch volhouden.
En hopelijk mogen ervaren dat de stiefouderrol boeiend, verrijkend en waardevol is.



En mijn eigen stiefouderdag?
Ik ben ook niet zo van vader- en moederdag.
Een opgelegde dag is minder aan me besteed.

Ik vier mijn eigen stiefmoederdag.
Op 6 mei.
De datum dat ik mijn stiefzoon en stiefdochter ontmoette.
Soms denkt mijn man eraan.
En soms doen we iets met de kinderen.
Als het zo uitkomt.
En vaak vier ik het in mijn eentje.
Met veel genoegen.





Je ontvangt zo dadelijk het eerste hoofdstuk
en je ontvangt voortaan tweewekelijks Stiefmanagement tips.

Vanzelfsprekend ga ik vertrouwelijk om met je gegevens. Die worden nooit doorgegeven aan derden.

foto Marieke Smilde