Houden van je stiefkind? Hoe zit dat eigenlijk?
Dat we 15 miljoen bondscoaches hebben in Nederland wist je al. Dat er echter ook heel veel stief-experts zijn, ondervind je aan den lijve.

Mensen (vaak vrouwen, hoezo sisterhood) weten altijd precies hoe stiefmoeders zich moeten noemen, gedragen en zelfs wat ze moeten voelen.

Noemen
Stiefmoeder? Je bent toch geen moeder? Ken je wel de sprookjes, weet je niet hoe onaardig stiefmoeders zijn?
Bonusmoeder: “haha, werk je bij de grootgrutter?” Cadeaumoeder: “Daarmee zeg je nogal wat. Ben je echt een cadeau voor zijn kinderen?”

Pfff.

Je gedragen
Dat komt behoorlijk precies. Preciezer dan bij stiefvaders.
Als je actief en betrokken bent, mag je moeder niet overvleugelen.
Als je je comfortabeler voelt bij een invulling van het stiefmoederschap wat meer op afstand, krijg je te horen dat je wel de vrouwelijke touch moet meegeven: zorg, kledingkeuze, koken etc.

Pfff.

Voelen
Dit komt het dichtste bij. Hier word je echt de maat genomen.
Hier kunnen stiefmoeders onzeker van worden.
Mensen weten je vaak te vertellen dat je van stiefkinderen moet houden alsof ze van jezelf zijn.
Of dat je nooit echt van hen kunt houden alsof ze van jezelf zijn.
Ga er maar aan staan.
Het zijn meestal niet de partners die deze wijsheden debiteren, die weten wel beter.
Nee, mensen die maar weinig weet hebben van wat ‘stief’ echt inhoudt, weten dit zeker.

Maar hoe zit het nu met houden van?

Houden van je stiefkinderen is niet echt nodig.
Voorzover dat al zou kunnen om dat van stiefmoeders te eisen.
Je stiefkinderen met respect behandelen en ruimte voor hen maken in je leven is wel nodig.
Dat hoort er bij als je kiest voor een partner met kinderen.

Ik vind het te ver gaan om te zeggen dat houden van je stiefkinderen het hoogste doel is.
Als een samengesteld gezin ondanks allerlei onderliggende verschillen erin slaagt om harmonieus samen te leven is een zeer hoog doel bereikt. Houden van is daarvoor niet nodig.

Er zijn stiefmoeders die van zichzelf eisen dat ze evenveel houden van hun stiefkinderen als van hun eigen kinderen. Waarom? Druk vanuit de buitenwereld? Een plaatje van de ideale stiefmoeder?
Er is een verschil tussen houden van en gelijk behandelen.
Er mag zeker verschil zijn in gevoel naar je eigen kinderen of naar zijn kinderen.
Maar maak geen verschil in hoe je hen behandelt.

Leg jezelf die druk 'van houden' van niet op.
Dat van jezelf vragen zorgt voor spanning.
Je relatie met je stiefkinderen wordt er niet beter van.
Liever een betrokken en geïnteresseerde stiefmoeder die geen verschil maakt en het onderscheid in haar gevoel naar haar eigen en zijn kinderen van zichzelf accepteert.
Een goede relatie met je stiefkinderen staat of valt niet met houden van.

Soms houden stiefmoeders van hun stiefkinderen en dan komt er een eigen kind.
Tot hun eigen verrassing blijkt er een enorm verschil in gevoel.
Ze kunnen opeens veel minder hebben van hun stiefkinderen.
Of zoals een stiefmoeder verwoordde: “Hoe heb ik ooit kunnen denken dat ik echt van hen hield. Houden van dat doe ik nu pas van mijn eigen kind”.
Dat zijn sterke Mama-beer gevoelens. Mijn eigen kind eerst.
Vaak normaliseren deze emoties wel met de tijd.

Stiefmoeders kunnen dus nog weleens worstelen met wel of niet houden van hun stiefkinderen.
Maar hoe zit het met de stiefkinderen zelf?
Houden zij van hun stiefmoeder?
Ook hier soms wel en soms niet en dat is oké.

Als je van iemand houdt, laat je dat merken en wil je het vertellen.
De stiefmoeder die haar stiefkind vertelt van hem of haar te houden, kan het kind onbedoeld onder druk zetten.
Zeg het niet te snel.
Als je van je stiefkind houdt, is dat niet afhankelijk van zijn eventuele liefde voor jou.
Geef hem of haar de ruimte zijn gevoelens te ontwikkelen en te erkennen, welke dat ook zijn.

Nee, houden van je stiefkinderen is niet het hoogste doel.
Zelf heb ik het wel als een cadeau ervaren dat ik van hen ben gaan houden en vice versa.
Geniet ervan als je van je stiefkind houdt.
En tegen de ‘beste stuurlui aan wal’ die menen dat echte liefde tussen jullie nooit kan ontstaan omdat er geen bloedband is, verwijs je naar de liefde voor de geliefde.
We houden veel van onze geliefde en daar hebben we ook geen bloedband mee.

Ik gun stiefmoeders dat ze gaan voelen wat ze voelen en dit van zichzelf accepteren.
En ik gun stiefmoeders dat de buitenwereld wat minder vindt en hen wat meer ruimte geeft.






Je ontvangt zo dadelijk het eerste hoofdstuk
en je ontvangt voortaan tweewekelijks Stiefmanagement tips.

Vanzelfsprekend ga ik vertrouwelijk om met je gegevens. Die worden nooit doorgegeven aan derden.

foto Marike Smilde

SOCIAL MEDIA
LinkedIn
Facebook