Hoe we om kunnen gaan met de wisseldagen
Waarom vinden we die wisseldagen eigenlijk zo lastig?
Alle stiefmoeders die ik spreek of die me mailen ervaren dat.
Of ze nu wel of niet eigen kinderen hebben.
Of ze stiefmoederen vol overgave of tegen wil en dank en alles daartussen.
Het hele scala ontvouwt zich: van slapeloze nachten en nervositeit tot licht ongemak.

Elke wisseldag brengt een verandering met zich mee.
Deze verandering gebeurt telkens weer.
Wat we ook voelen voor de kinderen van onze geliefde, geen enkele stiefmoeder droomde van een geliefde met kinderen.
En vanuit dat leven met de geliefde stappen we telkens over in dat andere leven, met onze stiefkinderen.
Waarin onze geliefde meer vader wordt.
En waarin het dubbel is, dat hij zich verheugt op waar jij tegenop ziet.

Als mens houden we het liefst vast aan de status quo, zeker als die plezierig is.
Aan elke verandering moeten we ons aanpassen.
En dat vinden we als mensen altijd een beetje belastend, zeker als de nieuwe situatie soms ook moeilijk is.


Bron: Unsplash, fotograaf David Pisnoy

Misschien gaat dat gevoel wel nooit over.
Makkelijker kan het wel worden.
Volgens mij ligt de oplossing in compassie en zelfcompassie.
Compassie is vriendelijkheid en begrip naar anderen.
Zelfcompassie is vriendelijkheid en begrip naar jezelf.

Er zijn drie elementen van zelfcompassie (Kristin Neff https://self-compassion.org)
  • Selfkindness: aardig zijn voor jezelf. Dat is warm, begripvol en bemoedigend reageren als je lijdt, faalt of het gevoel hebt dat je tekortschiet
  • Common humanity: waarin zijn wij mensen gelijk aan elkaar. Je realiseren dat gevoelens van lijden, falen en tekortschieten horen bij de menselijke ervaringen. Je bent gelukkig niet de enige
  • Mindfulness is een gezonde benadering van negatieve emoties. Je erkent de emoties voor wat ze zijn op dit moment. Dat houdt in niet onderdrukken en niet overdrijven. Immers als je lijden negeert, kun je er geen compassie mee hebben. Aan de andere kant als jij je identificeert met negatieve emoties word je erdoor opgeslokt en blijf je hangen in negativiteit. Daarom dus niet onderdrukken en niet overdrijven 
Graag bied ik je een aantal handvatten:
  1. Accepteer de realiteit, voel wat je voelt, zonder oordeel. Je vindt de wisseldagen lastig, dat maakt je niet een slechte stiefmoeder of een slecht mens. Sta stil bij het gevoel, onderdruk het niet en wentel je er ook niet in (mindfulness)
  2. Leef in het nu. We hebben vaak de gewoonte om te leven in het verleden (wat er allemaal voor vervelends gebeurde in het samengesteld gezin) of in de toekomst (wat we allemaal voor ellendigs verwachten). Dus niet dagen van tevoren ermee bezig zijn en zoveel energie verspillen terwijl de situatie nog niet aan de orde is (mindfulness)
  3. Laten we normaliseren. Dit hoort erbij. Alle stiefmoeders ervaren het. En laten we ons realiseren dat het ook voor onze geliefde en voor onze stiefkinderen wisseldagen zijn. Stap eens virtueel in de schoenen van je stiefkinderen. Ook voor hen is het lastig, de overstap naar hun vader en het afscheid en misschien missen van hun moeder. Ook van hen vraagt het aanpassing (common humanity)
  4. Hoe kun je de wisseldagen zo aangenaam mogelijk maken? In plaats van overspoeld te worden door de andere omstandigheden, kun je proberen de regie terug te pakken. Niet alleen door een andere mindset, maar ook praktisch. Wat vergemakkelijkt de overgang? Ga in ieder geval niet de eerste dag strak zitten op de regels in jullie huis. Niet fair naar de kinderen en frustrerend voor jezelf (liefdevolle vriendelijkheid)
  5. Samenwerken als partners en met de stiefkinderen kijken hoe de wisseldagen plezierig en relaxed kunnen worden ingevuld. Met bijvoorbeeld fijne, vaste gebeurtenissen, die als mooie traditie kunnen gaan functioneren. Favoriete maaltijd, gezamenlijk een speelfilm bekijken? Denk erover na en bespreek. En nee, misschien wordt het niet een feestje, maar door de vriendelijke intentie naar jezelf en de anderen wordt het wat luchtiger (liefdevolle vriendelijkheid)
  6. Goede zelfzorg blijft broodnodig. Als je de wisseldagen echt te moeilijk vindt, kun je zorgen op die dagen eigen activiteiten te plannen. Dan zijn de kinderen in ieder geval gewend als jullie elkaar weer zien (liefdevolle vriendelijkheid) 
Vandaag wil ik afsluiten met een prachtige parabel over het ‘voeden van je ziel’.
Als bemoediging. En het is geen opdracht, maar wees mild naar jezelf, lieve stiefmoeder.

Op een avond vertelde een oude Cherokee zijn kleinzoon over een veldslag die in alle mensen woedt.
Hij zei: 'Mijn zoon, die veldslag gaat tussen de twee wolven in ons allemaal. De ene is Kwaad.
Het is woede, afgunst, jaloezie, smart, spijt, hebzucht, arrogantie, zelfmedelijden, schuldgevoel,
rancune, minderwaardigheidsgevoel, leugens, valse trots, meerderwaardigheidsgevoel en ego.
De andere is Goed. Dat is vreugde, vrede, liefde, hoop, sereniteit, nederigheid, vriendelijkheid,
goedheid, empathie, vrijgevigheid, waarheid, compassie en geloof.'
De kleinzoon dacht even na en vroeg toen aan zijn grootvader:
'Welke wolf wint?' De oude Cherokee antwoordde: 'Degene die je voedt.'

(herkomst onbekend)

*Ik heb informatie ontleend aan het artikel Stepkid transition days van Mary T. Kelly Stepmommagazine juli







Je ontvangt zo dadelijk het eerste hoofdstuk
en je ontvangt voortaan tweewekelijks mijn Stiefinspiratie.

Vanzelfsprekend ga ik vertrouwelijk om met je gegevens. Die worden nooit doorgegeven aan derden.

foto Marike Smilde

SOCIAL MEDIA
LinkedIn
Facebook